Wełna celulozowa - właściwości

  • Doskonałe właściwości termoizolacyjne.
  • Dzieje się tak wskutek dużej ilości powietrza zamkniętego w warstwie, tj. około 70-80% objętości. Nie od dziś wiadomo, że powietrze, zaraz po próżni, jest najlepszym znanym izolatorem. Poprzez wdmuchanie materiału w postaci sypkiej, zapobiega utracie ciepła na łączeniach, powstających przy stosowaniu wełny mineralnej i styropianu.
    Dla wełny celulozowej współczynnik przewodzenia ciepła wynosi 0,039 W/mK.

  • Higroskopijność.
  • Wełna celulozowa całą swoją warstwą-masą wchłania wilgoć - parę wodną znajdującą się
    w pomieszczeniu (kiedy kąpiemy się, gotujemy, suszymy pranie itp.). Badania wykazały, że po wprowadzeniu pary wodnej, odpowiadającej 1 litrowi wody, do 1 m3 wełny celulozowej, właściwości termiczne pozostają bez zmian.

  • Akumulacja ciepła.
  • Dzięki naturalnym właściwościom celulozy, ciepło zostaje zatrzymane w warstwie wełny. Zimą tworzy barierę dla chłodu z zewnątrz, natomiast latem nie dopuszcza do przegrzania budynku.
    Pozwala to na zachowanie naturalnego, przyjaznego człowiekowi, mikroklimatu, typowego dla domów drewnianych.

  • Brak konieczności stosowania paraizolacji i wiatroizolacji.
  • Zjawiska te, omówione powyżej, powodują, że wełna celulozowa sama w sobie zachowuje się jak paraizolacja. Para wodna nie skrapla się i nie zostaje w materiale, dzięki czemu unikamy stworzenia warunków przyjaznych dla grzybów i pleśni. Wynik jest oczywisty, wobec tego nie musimy stosować folii paraprzepuszczalnej, jak ma to miejsce w przypadku użycia innych materiałów izolacyjnych, np. wełna mineralna, wata szklana, itp.
    Wełna celulozowa dzięki swej jednolitej, wypełniającej i gęstej strukturze skutecznie zatrzymuje powiewy wiatru z zewnątrz.

  • Chroni przed pleśnią i grzybami.
  • Związki boru zawarte w farbie drukarskiej znakomicie neutralizują powstawanie grzybów i pleśni na konstrukcjach drewnianych. Pomocne jest również oddychanie materiału, czyli stały przepływ powietrza. Higroskopijne włókna wełny celulozowej skutecznie pochłaniają wilgoć, która może występować na powierzchni konstukcji metalowej, następnie szybko ją odprowadzają z warstwy termoizolacyjnej na zewnątrz. Celuloza działa antykorozyjnie, chroniąc konstrukcję przed rdzą,
    w czym pomaga również odczyn zasadowy izolacji (pH = 7,8 - 8,1). Wełna celulozowa, mineralizowana związkami boru, jest miejscem, którego nie lubią gryzonie i insekty.

  • Chroni przed hałasem.
  • Duża izolacyjność akustyczna wełny celulozowej pozwala na szerokie zastosowanie tego materiału do wygłuszań ścianek działowych, stropów itp.

  • Trudnopalny.
  • Nie spala się, nie ulega topnieniu, a jedynie zwęgla się z szybkością 5-15 cm na godzinę
    w temperaturze 95 stopni Celsjusza, co zapobiega rozprzestrzenianiu się otwartego ognia.
    W kontakcie z otwartym ogniem nie wydziela żadnych substancji trujących. W kategorii ogniowej materiał kwalifikuje się w grupie B2 (według DIN 4102) jako trudnopalny - odporny na działanie ognia zewnętrznego, nierozprzestrzeniający ognia.

  • Ekologiczny.
  • Ilość energii potrzebna na wyprodukowanie 1 m3 wełny celulozowej jest 30-krotnie mniejsza niż energia potrzebna do wytworzenia takiej samej ilości wełny mineralnej lub szklanej. Makulatura zużyta w procesie produkcji tego materiału jest wykorzystywana w 100%, co pozwala ratować nasze lasy i środowisko naturalne. Dom ocieplony wełną celulozową jest zdrowy dla człowieka, swobodnie "oddycha", a mimo to ciepło nie ucieka zimą, a latem upał nie dostaje się do wnętrza.

  • Szerokie zastosowanie.
  • Materiał sypki jest wdmuchiwany na sucho za pomocą specjalnej sprężarki i węża przesyłowego. Wraz ze sprężonym powietrzem celuloza wdmuchiwana jest w przygotowane przestrzenie
    w ścianach, stropach, podłogach, połaciach dachowych lub w trudnodostępne miejsca, gdzie byłoby niemożliwością ułożyć wełnę mineralną, szklaną, styropian, itp. Wełna celulozowa może być też użyta do łączenia materiałów izolacyjnych, np. warstwę wełny mineralnej można przykryć ostatnią, kończącą warstwą celulozy. Materiał ten nie ulega biodegradacji, wyparowaniu czy wypłukaniu z niego soli boru. Żywotność izolacji jest praktycznie nieograniczona.